Set of dishes that keep searching for balance.

Instabiel servies, dat in gebruik de volledige aandacht van de gebruiker eist. Door een ronde bodem blijft het servies zoeken naar balans. Decoraties in het porcelein zijn een verwijzing naar maat houden.

2004 The Design Academy, Gezondheid

Te veel?

Luxe en rijkdom zijn in de westerse wereld vanzelfsprekende begrippen geworden. In plaats van ons af te vragen wat we werkelijk nodig hebben, consumeren we alles wat binnen bereik ligt. Er is een enorme zucht naar meer, alsof het nooit genoeg is. De mens kan geen maat meer houden.
In deze consumptiecultuur zijn welvaartsziekten een serieus probleem aan het worden.

Hoeveel?

Eten is overal verkrijgbaar maar als we het zelf maken moet het vooral snel en eenvoudig zijn. Eigenlijk duiken we alleen nog op bijzondere feestdagen de keuken in voor een uitgebreid feestdiner. Als we een keer koken is het al gauw teveel. Kliekjes zijn ouderwets. Eten gooien we gewoon weg, want morgen eten we gewoon weer wat anders. Verspilling is een bijkomend verschijnsel geworden.

‘Weet watje eet’ is inmiddels een onmogelijke term geworden. Eigenlijk bestaan er geen zuivere voedingsmiddelen meer. Onze behoefte aan bepaalde voedingsstoffen komt tegenwoordig niet meer alleen vanuit intuïtie en aangeleerd gedrag. Dit is volledig verstoord door het enorme aanbod van voedingsmiddelen en reclame als alles overheersende verleider. Eten is ook een handeling geworden om verveling tegen te gaan en wordt misbruikt om troost te zoeken of frustraties te verwerken.

Minder?

Voedsel is gemanipuleerd om het langer te kunnen bewaren, of gewoon om het er mooier uit te laten zien. Omdat de natuurlijke voedingsstoffen in de laatste vijftig jaar flink zijn afgenomen worden deze soms kunstmatig toegevoegd. De vraag is of ons eten wel zo gezond is en of we ondertussen nog wel zonder vitaminepreparaten kunnen. Voor ieder tekort is een pil ontwikkeld, maar aan de anticonsumptiepil wordt nog gewerkt…

Respect.

In mijn werk is eten een belangrijk terug kerend thema. En dan vooral de rituelen van eten. Ik wil dat mensen meer bewust eten. De omgang met eten aan tafel moet beter kunnen door er meer aandacht voor te vragen.

Servies is een van de belangrijke elementen van het ritueel. Mijn servies bestaat uit een kom, een diep bord en een plat bord. De delen hebben redelijk forse afmetingen, maar de gebruiker zal de inhoud anders ervaren dan hij in eerste instantie vermoedde.

Het servies is uit balans waardoor de kans op verspillen wordt vergroot. Maat houden is daarom een vorm van respect voor het eten.

Evenwicht.

Door een ronde bodem willen de onderdelen van dit servies bewegen en zijn op zoek naar evenwicht. Hierdoor vraagt het servies de optimale aandacht van de gebruiker tijdens het eten.

Je kunt dus heel bewust kiezen voor een veilige portie of liever een grotere hoeveelheid met meer risico. De kom is het meest instabiel en het bord heeft de minste beweging. Zo vraagt het servies de meeste aandacht aan het begin van het diner. In de volgende gangen van je diner is de stabiliteit van het servies groter.

Serie.

Als eerste heb ik een kom ontworpen waarin maatstrepen zichtbaar zijn. Deze zijn bedoeld om de begrippen vol, halfvol en een beetje een heel andere betekenis te geven. De gebruiker zal deze hoeveelheden anders ervaren door de aanwezigheid van deze referenties.

Het gieten van porselein in meerder lagen is een verwijzing naar verspilling en overvloed. Een porseleinen druppel lijkt in het tweede bord naar binnen te vallen. Wat is teveel?

Het laatste bord van de serie is opgedeeld in een klein massief, zwaar deel en een groter oppervlak dat dun en fragiel is. Deze schaalverdeling benadrukt de keuze tussen een grote of een kleinere portie.